VOORDELEN



  1. Door te kiezen voor arbitrage verkrijgen de partijen toegang tot snelrecht en zijn ze niet afhankelijk van overbezette rechters en log formalisme. Een arbitrage duurt, ook voor complexe dossiers, doorgaans maximum 6 maanden.
  2. Een onmiddellijk resultaat dat voortvloeit van de snelle procedure is uiteindelijk minder geschillen tussen de partijen. Gezien arbitrage een snelrecht is, is het minder lonend om vertragingsmanoeuvres te spinnen. De chantage van een lange uitputtende procedure valt immers weg. Hierdoor wordt trouwens ook elke verzoening of mediatie een stuk gemakkelijker.
  3. Snelrecht is efficiënter niet alleen omdat men tijd en energie bespaart, maar tevens omdat men uiteindelijk niet de kosten van de procedure dient te dragen. Immers de verliezende partij draagt uiteindelijk alle kosten met inbegrip van de kosten en erelonen der advocaten, wat vaak tevens een bijkomende motivatie zal zijn voor de partijen om te trachten zo snel mogelijk te verzoenen of een oplossing te vinden voor het geschil.
  4. Arbitrage biedt de mogelijkheid om onmiddellijk beroep te doen op technische deskundigen, vandaar de lagere kost. Deze deskundigen moeten niet noodzakelijk geaccrediteerd zijn door de rechtbank wat een grotere beschikbaarheid van deskundigen met zich mee brengt.
  5. Arbitrage is niet gebonden door de log wettelijk formalisme en soms onaangepaste nationale rechtsregels die door de rechtbanken dienen geëerbiedigd te worden. Partijen kunnen zelf eigenhandig de regels die van toepassing zijn op hun geschillen, uitschrijven. Arbitrage is niet gebonden aan één taal en kan gevoerd worden in verschillende talen terwijl een procedure voor de rechtbank verplicht moet gevoerd worden in de taal van die staat waarbij alle stukken tevens in deze taal dienen vertaald te worden (wat in sommige complexe of grensoverschrijdende zaken, soms onbegonnen, tijdsrovend en kostelijk werk is). Een arbitrage moet tevens niet noodzakelijk beslecht worden in het land waar het geschil is ontstaan noch met toepassing van de rechtsregels van de plaats waar het geschil is ontstaan of de overeenkomst moet uit gevoerd worden. Vrije keuze van taal en land.
  6. In arbitrage is men niet verplicht, wel soms aangeraden, om beroep te doen op een advocaat. De arbiters verschuilen zich niet achter een hermetisch juridisch jargon. De procedure is eenvoudig en het woordgebruik toegankelijk.
  7. De arbitragecommissies zijn noch afhankelijk van één Staat, noch van beroepsverenigingen of consumenten associaties. Dit staat borg voor hun neutrale en onafhankelijke politiek en een strikte confidentialiteit.
  8. Arbitrage is tevens discreet. Dagvaardingen om te verschijnen voor de rechtbank, vonnissen en arresten worden officieel geregistreerd en zijn publiek. Concurrerende bedrijven kunnen kennis nemen van publieke rechtspraak. Het discreet karakter van arbitrage brengt met zich mee dat noch concurrenten noch anderen kennis hebben van het reilen en zeilen der partijen noch kennis hebben van de inhoud van de voor partijen bindende arbitragebeslissing.
  9. Zodra een arbitrageclausule vermeld staat in voor partijen bindende stukken, dient de staatsrechter zich onbevoegd te verklaren. In tegenstelling tot de verzoening of mediatie zal in arbitrage een procedure verder gezet worden ook als één partij dit weigert. Het is volkomen afdwingbaar en desnoods zal een verstekvonnis uitgesproken worden.
  10. De arbitrageprocedure sluit evenwel een beroep op de rechtbank niet uit voor wat betreft het verzoeken om voorlopige bewarende maatregelen zoals een beslag of sekwester, in afwachting van de definitieve arbitragebeslissing.